KÜNYE
(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi 2011/12581 E., 2011/14954 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Aralık 2011
- Mahkemesi
- ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.04.2011 gününde verilen dilekçe ile yargılamanın yenilenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 21.06.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı idare vekili tarafından istenilmekle davacı vekilinin süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, davacı vekilinin duruşma isteminin dava değerinin duruşmalı işler için belirlenen değerden az olduğundan reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
KARAR
Davacı, Turgutlu 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/214 Esas, 2008/419 Karar sayılı kesinleşen kararı anılan dosyadaki davacının yanıltması ile 24 adet taşınmazda 1/2 paydaş olan ''Mustafa Yok'' adlı malikin soyadının ''Gergin'' olarak düzeltildiğini, ''Mustafa Yok'' adlı malikin bulunup taşınmazı 1987 yılında tarafına haricen sattığını ileri sürerek, Turgutlu 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/214 Esas, 2008/419 Karar sayılı davanın yargılamasının yenilenmesini istemiştir.
Davalı ..., yargılamanın yenilenmesi istenen davada davacının taraf olmadığından davanın reddini savunmuş, davalı idare davanın kanıtlanmasını istemiştir.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.
Hükmü, davacı vekili ile davalı idare vekili katılma yoluyla temyiz etmiştir.
1- Mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun
bulunduğundan davacının yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2- Davacı vekilinin temyiz dilekçesi hükmü temyiz eden davalı idare vekiline usulüne uygun olarak 16.09.2011 tebliğ edilmiş olup 10 günlük yasal süre geçirildikten sonra 10.10.2011 tarihinde temyiz isteminde bulunulmuştur. Bu nedenle, HUMK'nun 433/2. Maddesi uyarınca davalı idare vekilinin süresi geçirilen temyiz isteminin reddi gerekmiştir.
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi, E. 2011/12581, K. 2011/14954, 6 Aralık 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama