Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2011/13177 K.2011/14164

Davacı tarafından, davalı aleyhine 24.11.2010 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.06.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, dava konusu ... kasabası 379, 2209, 3413, 3624, 3922 ve 783 parsel numaralı taşınmazların tapu kayıtlarında murisi “... kızı, ...”ün “...” yazılı ismi ile “...” yazılı soyadının ve ayrıca 783 parselin kaydında “...” yazılı baba adının düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazlardan 3413 parsel numaralı taşınmazın tapulama tutanağında özetle “…... oğlu, ... ...’a ait iken 1949 yılında vefatı ile evlatları ..., ... ve ...’yi terk ettiği, bu kişilerinde 1952 yılında aralarında yaptıkları rızai taksim ile taşınmazın “... kızı, ... ...”’e düştüğü…” yazılıdır. Dava konusu 2209 parsel numaralı taşınmazın tapulama tutanağında ise, senetsizden 1/2’şer olarak “... kızı, ... ...” ile “... oğlu, ... ...” adına tespit gördüğü ve taşınmazın 1/2 payının 02.09.2010 tarih ve 6065 yevmiye numaralı işlemle davacı adına intikal ettiği belirtilmektedir.

Bu tespitlerden sonra somut olaya gelince, davacının murisi ... kızı, ... ile davacının murisinin eşi olup 26.04.1970 tarihinde vefat ettiği anlaşılan ... oğlu, ... ...’ün anne-baba ve tüm kardeşlerini gösterir nüfus aile kayıtları ile ... kızı, ...’ün evlatlığı olduğu anlaşılan davacının babası görünen “...”un anne-baba ve tüm kardeşlerini gösterir nüfus aile kaydı getirtilip, getirtilen bu nüfus kayıtları ile tapulama tutanakları arasında bağ kurulmadan ayrıca 2209 parselin tapu kaydına dayanak 02.09.2010 tarih ve 6065 yevmiye numaralı resmi senet getirtilmeden hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Eksik inceleme ve araştırma sonucu ve özellikle çelişkiye yol açan tanık beyanları ile mülkiyet nakline sebep olacak şekilde hüküm tesisi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.