Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2011/13755 K.2011/15557

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 19.03.2010 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.07.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ..., ..., ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayalı geçit hakkı tesisi istemine ilişkindir.

Davaya cevap veren davalılar ..., ... ve ..., davanın reddi gerektiğini belirtmiş, davalı ..., bedeli karşılığında taşınmazı aleyhine geçit hakkı tesisini kabul ettiğini beyan etmiş, davalı ..., taşınmazı aleyhine hali hazırda geçit hakkı kurulu bulunduğunu, bu yer dışında yine kendisine ait taşınmaz içerisinden herhangi bir yerden geçit hakkı tesisini kabul etmediğini beyan etmiş, diğer davalılar savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, bilirkişinin 15.06.2011 tarihli rapor eki krokisinde (12) no'lu güzergahtan davacının 169 ada 69 sayılı parseli yararına, 169 ada 132, 133, 67 ve 15 parsel sayılı taşınmazlardan geçit hakkı kurulmuştur.

Hükmü, 133 parsel sayılı taşınmaz malikleri vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece hükme esas alınan 15.06.2011 tarihli bilirkişi raporunda geçit hakkı yükümlüsü 169 ada 67 sayılı parselin 16,43 m2'lik kısmından

geçit hakkı tesisinin uygun olacağı rapor edildiği halde kararda 160,43 m2 olarak hüküm altına alınması doğru değildir. Ayrıca geçit hakkı istemli davalarda davanın niteliği gereği davanın kabulüne karar verilmesi halinde yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması gerekirken davalılardan tahsiline karar verilmesi de yerinde değildir. Hükmün belirtilen nedenlerle bozulması gerekmekte ise de bu yapılan yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/VII. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.