Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2011/14687 K.2012/3238

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 23.02.2010 gününde verilen dilekçe ile rödövans sözleşmesinin feshi; birleşen davalarda ise sözleşmenin yürürlükte olduğunun tespiti ve nama ifaya izin verilmesi ile tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; birleşen davadaki tazminata ilişkin davanın tefrikine; asıl dava ile birleşen diğer davada mahkemenin görevsizliğine dair verilen 31.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı/davalı ... Ltd.Şti. vekili ve davalı/davacı şirketler vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Asıl dava, davacı 06.03.2006 başlangıç tarihli rödövans sözleşmesi uyarınca ödenmesi gereken devlet hakkının davalı şirketler tarafından ödenmediğini, durumun 28.07.2009 tarihinde ihtar ve sözleşmenin de feshedildiğini ileri sürerek işletme sahasına davalıların haksız elatmalarının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, birleşen davalarında davacı şirketin feshini ihbar ettiği sözleşmenin yürürlükte olduğunun tespitini ve davacı şirket tarafından sahaya teknik nezaretçi ataması yapılmadığından, teknik nezaretçi atanmak üzere nama ifaya izin verilmesini ve sözleşmeye aykırılık sebebiyle tazminat tahsili istemlerinde bulunmuştur.

Mahkemece, birleşen davadaki tazminat tahsiline yönelik davanın tefrikine, asıl ve birleşen davadaki istemler sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiğinden mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir.

Hükmü, taraflar temyiz etmiştir.

Gerek asıl, gerekse birleştirilen davalardaki istemin dayanağı, taraflar arasında düzenlenen 06.03.2006 tarihli rödövans sözleşmesidir. Rödövans sözleşmeleri, mahiyeti itibariyle Borçlar Kanununun 270 vd maddelerinde düzenlenen hasılat kira sözleşmelerinin bir türüdür. Tarafların ticari bir şirket olduğu, rödövans işletme alanının da ticari işletmenin bir parçası halinde bulunduğu kuşkusuzdur.

Türk Ticaret Kanununun 3.maddesine göre bir ticarethane veya fabrika, yahut ticari bir şekilde işletilen diğer bir müesseseyi ilgilendiren bütün muamele, fiil ve işler ticari işlerdendir. Aynı yasanın 5.maddesine göre de bir yerde ticaret mahkemesi varsa, ticari davalara bakmak ticaret mahkemesinin iş sahası içerisindedir. Dolayısıyla, gerek asıl gerekse birleştirilen davaların çözüm yeri mahkemenin saptadığı gibi sulh hukuk mahkemesi değil, ticaret mahkemesidir.

Açıklanan bu nedenlerle mahkemece çekişmenin esasının incelenerek bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı olduğu şekilde kısmen görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamıştır. Karar, belirtilen nedenlerle bozulmalıdır.