Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2011/15392 K.2012/383

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 23.10.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ..., ... ve ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_K A R A R_

Dava, 15.11.1998 tarihli adi yazılı düzenlenen sözleşmeye dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Bir kısım davalılar, davayı kabul etmiş, bir kısmı reddini savunmuş bir bölüm davalı ise davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, davada dayanılan 15.11.1998 tarihli sözleşme ölünceye kadar bakıp gözetme sözleşmesi olarak nitelendirilmek suretiyle dava kabul edilmiştir.

Hüküm, davalılardan ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz etmiştir.

Ölünceye kadar bakım sözleşmeleri taraflara karşılıklı hak ve borç yükleyen sözleşmelerden olup burada bakım borcuna karşılık bir taşınmazın mülkiyetinin devri kararlaştırılır. Kuşkusuz bakım alacaklısının ölümünden sonra onun mirasçıları mülkiyeti geçirme borcu ile yükümlüdür. Bu yükümlülüğün yerine getirilmemesi halinde bakım borçlusu sözleşmeye dayanılarak tapu iptali ve tescil isteminde bulunabilir.

Kaynağını Borçlar Kanununun 511 ve sonraki maddelerinden alan ölünceye kadar bakma sözleşmelerinin yasanın 512. maddesi hükmü gereğince ve 10.12.1952 tarih 1952/4-5 sayılı içtihadı birleştirme kararı uyarınca ileride tapulu bir taşınmazın mülkiyetinin nakli taahhüt edildiğinden bu gibi sözleşmeler ancak sulh hakimleriyle noterler ve tapu sicil müdürlükleri tarafından yapılabilir. Aksi halde sözleşme geçersiz olacağından bu sözleşmeye dayanılarak bakım alacaklısının mirasçılarından mülkiyet nakli isteminde bulunamaz. Kanunun öngördüğü şekil emredici nitelikte olduğundan şekle uyulup uyulmadığının hakim tarafından resen gözetilmesi gerekir.

Yapılan bu saptamaya göre biçim koşuluna uygun yapılmayan sözleşmeye dayalı davanın reddi yerine isteğin hüküm altına alınması doğru olmamış kararın bozulmasını gerektirmiştir.