Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2011/15462 K.2012/1104

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.11.2006 gününde verilen dilekçe ile alacak ve istirdat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10.06.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_K A R A R_

Dava, eser sözleşmesinin ayıplı ifası sebebiyle yapılan ödemelerin istirdadı istemine ilişkindir.

Davalı, edimin sözleşme hükümlerine uygun olarak yerine getirildiğini savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne yapılan iş karşılığı davalıya nakit olarak ödenen 1000.00 TL’nin temerrüt tarihi 12.10.2006 tarihinden itibaren işleyen ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ayrıca yapılan iş karşılığı davalıya verilen 08.11.2006 tarihli çekin davacıya iadesi ile ayıplı imal edilen kepçenin davalıya iadesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekili 01.11.2006 tarihli dava dilekçesinde temerrüt tarihinden itibaren faiz talep etmemiş yalnızca yaptığı ödemenin ticari faizi ile birlikte istirdadını istemiştir. Bu durumda hükmolunan alacağa dava tarihi 01.11.2006 tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerekirken 12.10.2006 tarihinden itibaren faiz işletilmesi doğru görülmemiştir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de; bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nun 438/VII. maddesi hükmü uyarınca hükmün sonuç kısmının faiz başlangıcı yönünden düzeltilerek onanması gerekmiştir.