Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2011/15970 K.2012/622

Davacılar tarafından, davalılar aleyhine 31.10.2006 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmiş ve birleşen davada davacılar tarafından davalılar aleyhine 05.03.2007 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen 21.06.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde Olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Asıl davada davacılar, 30 sayılı parselin maliki olduklarını, davalıların maliki olduğu 29 sayılı parselden bir kısım bölümü yol olarak kullanmak üzere 29 sayılı parsel maliklerinin kendilerine bıraktıklarını, kendilerinin de 30 sayılı parsel çap kaydı içerisindeki bir kısım bölümü davalılara kullanmak üzere bıraktıklarını, ancak davalıların iradi olarak bırakılan yeri aşarak kullandığını, kullanıma vaki elatmanın önlenmesini istemişlerdir.

Birleşen davanın davacıları ise, 29 sayılı parselin maliki olduklarını, bu parsel içerisindeki yola vaki müdahalenin men’ine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, asıl dava kabul edilmiş, davalıların yol olarak kullanılmak üzere bırakılan yere karşılık verdikleri bölüm dışındaki taşınmaza elatmalarının önlenmesine karar verilmiştir.

Hükmü asıl davanın davalıları ve karşı davacılar temyiz etmiştir.

Keşif sonucu düzenlenen krokiden 29 sayılı parsel çap kaydı içerisinde kaldığı anlaşılan yol bölümü ile 30 sayılı parsel çap kaydı içerisinde kalan ve yol olarak kullanılmasına karşılık bırakılan krokide mavi ile boyalı yerlerin tapulu oldukları, asıl davanın davacıları ile birleşen davanın davacıları arasında trampaya tabi tutulduğu anlaşılmaktadır.

Kelime anlamı olarak bir malın diğer bir malla değiştirilmesi demek olan trampa akti Borçlar Kanununun 232.maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükme göre trampada, satım hükümlerinin tatbik olunması gerekir. Gayrimenkul satımına ilişkin Borçlar Kanununun 213.maddesi gereğince de akit şekle tabi olup, muteber olması için resmi biçim koşuluna uyularak yapılması gerekir. Oysa taraflar arasındaki trampa akti, sözlü olarak yapılmıştır. Bu yüzden, her iki tarafın kabulünde olan trampa hüküm ve sonuç doğurmaz. Dolayısıyla, hem 29 sayılı parselin kayıt malikleri, hem de 30 sayılı parselin kayıt malikleri Türk Medeni Kanununun 683.maddesinden yararlanarak çap kaydı içerisindeki yerlere karşı tarafın haksız elatmanın önlenmesini isteyebilir.

Bütün bu anlatılanlardan sonra mahkemece yapılması gereken iş asıl ve karşılık davanın kabulüne karar vermekten ibarettir.

Değinilen bütün bu yönler bir yana bırakılarak yazılı biçimde hüküm tesisi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.