KÜNYE
14. Hukuk Dairesi 2011/16007 E., 2012/1793 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Şubat 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 27.01.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil ve haciz şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; tapu iptali ve tescil isteminin kabulüne, haciz şerhi terkini isteminin reddine dair verilen 07.04.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve Türkiye ... Bankası A.Ş. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
KARAR
Davacı dava konusu taşınmaz kaydındaki haciz şerhlerinin terkini ile dava konusu taşınmazlardan 7 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına tescilini ve hacizlerin bu parsel kaydına taşınmasını talep etmişlerdir.
Davalı ... davayı kabul etmiş diğer davalılar ise davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece tapu iptali ve tescil isteminin kabulüne haciz şerhlerinin terkini isteminin reddine karar verilmiş, hükmü davacılar ve davalı ...Ş. temyiz etmiştir.
1- Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davacıların temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.
2- Davalı ...Ş.'nin temyiz itirazlarına gelince mahkemece tapu iptali ve tescil davasının kabulüne karar verilmiş ancak bu dava davalılardan ...'a yöneltildiği halde vekalet ücreti ve yargılama giderlerinden diğer davalılar da sorumlu tutulmuşlardır.
Bilindiği gibi HMK'nın 323.maddesinde düzenlenen yargılama giderlerinden yine aynı kanunun 326.maddesi uyarınca aleyhine hüküm kurulan taraf sorumlu tutulur. Davalı ...Ş. aleyhine hüküm kurulmadığı halde yargılama giderlerinden sorumlu tutulmuştur. Bu husus doğru görülmemiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nun 438/VII.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi, E. 2011/16007, K. 2012/1793, 13 Şubat 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama