KÜNYE
(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi 2011/1994 E., 2011/5550 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Nisan 2011
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 28.03.2008 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali, icra inkar tazminatı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24.11.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, kira alacağının tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptali ve haksız itiraz nedeni ile % 40 icra inkar tazminatı istemlerine ilişkindir.
Davalı, davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, icra takibine itirazın iptaline, icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmiştir.
Hükmü, davacı temyiz etmiştir.
1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriği ile istemin icra takip talepnamesine uygun olarak kabul edildiğinin anlaşılmasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Davadaki istemin dayanağı İcra ve İflas Kanununun 67. maddesidir. Anılan maddenin 2.fıkrası gereğince itirazın iptali davasında borçlunun itirazının haksızlığına karar verilirse borçlu; takibinde haksız ve kötü niyetli
görülürse alacaklı; diğer tarafına talebi üzerine iki tarafın durumuna, davanın ve hükmolunan şeyin tahammülüne göre, red ve hükmolunan meblağın % 40’ından aşağı olmamak üzere uygun bir tazminatla mahkum edilir.
Somut olayda; dava, takip talepnamesindeki istek kalemlerine uygun düşecek şekilde kabul edildiğine, başka bir deyişle davalı borçlu itirazında haksız olduğuna göre davacının icra inkar tazminatı isteminin de hüküm altına alınması gerekirken alacağın likit olmadığından söz edilerek bu istemin reddi doğru olmamıştır.
Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi, E. 2011/1994, K. 2011/5550, 25 Nisan 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama