Dava, inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.
Davalı ..., çekişmeli taşınmazı annelerinin satın aldığını, 24 ve 26 sayılı parselleri davacıların kardeşi olan Faruk’a devrettiğini bildirmiş, davalı ... ise davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, 446 ada 24 sayılı parsele ilişkin dava kabul edilmiş, diğer parsellere ilişkin istem hakkında karar verilmemiştir.
Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.
İnançlı işlemler, inananın teminat oluşturmak veya yönetilmek üzere mal varlığı kapsamındaki bir şey veya hakkını, inanılana devretmesi ve inanılanın da inanç anlaşmasındaki koşullara uygun olarak inanç konusu şeyi kullanmasını, amaç gerçekleştiğinde ise belirlenen şekilde inanana iade etmesini içeren işlemlerdir.
İnançlı bir işlem ile inanan, sahibi olduğu bir mülkiyet veya alacak hakkını inanılana kazandırıcı bir işlemle devretmekte ancak borçlandırıcı bir sözleşme ile de onu bazı yükümlülükler altına sokmaktadır.
İnançlı işlemin taraflarını, inanan ve inanılan oluşturur. Bir hakkı ya da nesneyi, güvendiği bir kişiye inançlı olarak devreden kimseye “inanan” adı verilir. Devredilen hak veya nesneyi, kendisine ait bir hak olarak kendi yararına, doğrudan doğruya ve dolaylı olarak kullanan kişiye de “inanılan” denir. İnananın, inanılana inançlı olarak kazandırdığı hak ya da nesne ise “inanç konusu şey” olarak nitelenir. İnançlı bir işlemde, kazandırıcı işlemin tarafları ile borç doğuran anlaşmanın tarafları aynıdır.
İnançlı işlemde inanılan, hakkını kullanırken kararlaştırılan koşullara uymayı, amaç gerçekleşince veya süre dolunca hak veya nesneyi tekrar inanana (veya onun gösterdiği üçüncü kişiye) devretmeyi yüklenmektedir. İnançlı işlem, kazandırmayı yapan kişiye yani inanana belirli şartlar gerçekleşince, kazandırmanın iadesini isteme hakkı sağlayan bir sözleşmedir. Bu yükümlülüğün yerine getirilmemesi halinde bunun dava yoluyla hükmen yerine getirilmesi istenebilir.
İnanç sözleşmesi, 5.2.1947 tarihli ve 20/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ancak, yazılı delille kanıtlanabilir.
Davada dayanılan kayıt maliki davalı ...’ın imzasını taşıyan 06.12.1976 tarihli belge bir inanç sözleşmesidir. Dolayısıyla, davacılar iddiasını yazılı delille kanıtlamıştır.
Davalılardan ..., çekişmeli parselleri tapuda 24.08.2001 tarihinde ...’ın temliki suretiyle kazanmıştır. Davalı ... davacıların kardeşi, kayıt maliki ...’ın ise yeğenidir. Türk Medeni Kanununun 3.maddesi ve 14.02.1951 tarihli, 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca durumu gereği kanunen iyiniyet iddiasında bulunamayacak bir kişi olduğundan karşı tarafın kötüniyetin varlığını ayrıca ispat etmesi gerekmez.
Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriği ile özellikle temyiz edenin sıfatına göre davalı ...’ın bütün temyiz itirazların reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 17.05.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.