Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2011/2404 K.2011/3648

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.02.2010 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ve dahili davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmü davalılar ve dahili davalı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davalılar ve dahili davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle tarım alanlarında, nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu genişliği aşan bir yol verilecekse, gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, 101 ada 242 parsel sayılı taşınmaz lehine aynı yerde bulunan 243 nolu parsel üzerinden geçit hakkı kurulurken yukarıda belirtilen ilkeye aykırı olarak geçit genişliği yazılmamış sadece geçit kurulan kısmın toplam alanı hükümde belirtilmiştir. Bu husus infazda tereddüt yaratabilecek niteliktedir. Mahkemece yapılması gereken iş, yukarıda belirtilen ilkeye uygun olarak geçit genişliğinin hükme yazılması olmalıdır. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.