Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2011/2446 K.2011/4023

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 07.04.2008 gününde verilen dilekçe ile meraya elatmanın önlenmesi, kal ve eski hale getirme bedelinin tahsili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.10.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, mera olarak sınırlandırılan 519 parsel sayılı taşınmaza müdahalenin önlenmesi, üzerinde bulunan bina ve zeytin ağaçlarının kal'i, ayrıca eski hale getirme bedelinin tahsili istemlerine ilişkindir.

Davalı, dava konusu taşınmazın köy yerleşim alanı içine alındığından takdiri mahkemeye bıraktığını belirtmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davaya konu edilen 519 parsel sayılı taşınmaz, 16.11.1987 tarihinde mera olarak sınırlandırılarak özel siciline kaydedilmiş, 01.05.2008 tarihli Köy Gelişme Alanı Tespit Komisyonu kararı ile köy gelişme alanı olarak tahsis edilmiştir. Taşınmaz 4342 sayılı Mera Kanununun 14.maddesine göre mera olmaktan çıkartılarak köy yerleşim alanı niteliği kazandığından eski hale getirme bedeli istenemez. Hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.