Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2011/3137 K.2011/4317

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16.06.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 07.09.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, Türk Medeni Kanununun 725.maddesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Cevap veren ... mirasçıları olan davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın dinlenebilme şartlarından olan iyiniyet unsuru gerçekleşmediğinden bahisle dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden davalılardan ...’ın miras yoluyla geçen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak kadastro mahkemesinin 2002/34 esasında kayıtlı davayı açtığı, bu davada şimdiki davanın davacısı ... aleyhine 130 ada 11 sayılı parselden bir kısım yerin tapu kaydını iptal ettirerek adına tescilini sağladığı anlaşılmaktadır. Kadastro mahkemesinin 29.05.2003 tarihli ve 2002/34-2003/106 sayılı ilamının konusu, eldeki davada dava konusu yapılan taşınmaz bölümüdür. Kadastro mahkemesi kararının kesinleştiği de görülmektedir.

3402 sayılı Kadastro Kanununun 34.maddesi uyarınca, kadastro mahkemeleri kararları davada taraf olanlar ile taraflar dışında hak iddia ederek davaya müdahil sıfatıyla katılanların leh ve aleyhinde kesin hüküm teşkil eder. Kesin hüküm ise, eldeki davanın dinlenmesine manidir.

Mahkemece yapılan bu saptama gözetilerek davanın Kesin hüküm sebebiyle reddi gerekirken, değişik nedenle reddi doğru değil ise de hüküm sonuçta davanın reddine ilişkin bulunduğundan, karar gerekçesinin HUMK’nun 437/son maddesi gereğince düzeltilmesi ve hükmün gerekçesi düzeltilmiş bu şekli ile onanması uygun bulunmuştur.