Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2011/3384 K.2011/4680

Davacı tarafından, davalı aleyhine 31.03.2010 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi istemiyle açılmıştır.

Davalı, taşınmazı 20 yıl önce bedelini ödeyerek satın aldığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Gerçekten de Türk Medeni Kanununun 706., Borçlar Kanununun 213.maddeleri uyarınca tapulu bir taşınmazın mülkiyet devrini amaçlayan sözleşmelerin geçerliliği resmi şekilde yapılmış olmasına bağlıdır. Yanlar arasında, sözlü bir taşınmaz satış sözleşmesinin varlığı çekişmesiz ise de, belirtilen nedenle davalı bu sözleşmeye dayanamaz. Dolayısıyla, mahkemenin tapu kaydına değer tanıyarak davayı kabul etmesinde bir yanılgı yoktur. Ancak;

Taraflar arasında sözle yapılan bir işlemle, çekişme konusu bölümün davalıya satıldığı tartışmasızdır. Davalı, bu satış işlemine dayanamaz ise de ödediği bir satış bedeli bulunmaktadır. Bu yüzden, Türk Medeni Kanununun 950.maddesine dayanarak taşınmaz üzerinde hapis hakkı kullanabilir.

Mahkemece yapılması gereken iş, davacı dava konusu taşınmazın çekişmeli bölümünü bir kovan arı bedeli karşılığı davalıya sattığını kabul ettiğinden, davalı ise bunun aksine bir delil getirmediğinden satışın yapıldığı yılı tanıklara sorup saptamak, bu tarihteki bir kovan arı bedelini tespit ettirmek, bu bedel dava tarihine göre güncelleştirilerek davayı satış bedeli davalıya ödeninceye kadar davalı yararına hapis hakkı tanınarak kabul etmek olmalıdır.

Değinilen bu yönün gözden kaçırılması suretiyle isteğin hüküm altına alınması doğru görülmediğinden, kararın bozulması gerekmiştir.