Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2011/574 K.2011/2027

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.03.2010 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29.09.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davacı, 1460 sayılı parsel yararına 1461 ve 1459 sayılı parseller üzerinden geçit kurulmasını istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dahili davalılara ait 1459 sayılı parselden ve bilirkişinin 30.06.2010 tarihli krokisinde (B) ile gösterilen 82,60 m2 lik kısımdan davacıya ait 1460 sayılı parsel yararına geçit tesis edilmiştir.

Hükmü, dahili davalı ... temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya toplanan deliller ve dosya içeriğine göre dahili davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Yararına geçit kurulacak taşınmazın tapuda kayıtlı niteliği ve kullanım amacı nazara alınarak özellikle tarım alanlarında, nihayet bir tarım aracının geçeceği genişlikte (emsaline göre 2,5-3 m.) geçit hakkı tesisine karar vermek gerekir. Bu genişliği aşan bir yol verilecekse, gerekçesi kararda dayanakları ile birlikte gösterilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta bilirkişi raporunda kurulan geçitin genişliğinin 4.00 m eninde olduğu anlaşılmaktadır. Geçit güzergahı eni nihayet 3 metreyi geçemeyeceğinden mahkemece herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin 4.00 m eninde geçit kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; 1459 parsel maliklerinin davaya dahil edildiği 20.08.2010 tarihli dilekçenin harçlandırılmaması da yerinde değildir.