Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2011/631 K.2011/2174

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 07.07.2008 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.09.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacılar, 981 parsel sayılı taşınmazları yararına, davalılara ait 105 parsel sayılı taşınmazdan geçit hakık kurulmasını istemiştir.

Mahkemece 982 sayılı parsel lehine, 1147 parsel sayılı taşınmazdan geçit hakkı kurulmasına, yargılama gideri ve masrafların davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü dahili davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir. Davacı parselinin geçit ihtiyacı içerisinde olduğu düzenlenen krokiden anlaşılmaktadır.

Davacı tarafından 105 parsel sayılı taşınmazın maliki hasım gösterilerek dava açılmış ve yargılama sırasında alternatif olarak belirlenen güzergah üzerindeki 1147 parsel sayılı taşınmazın malikinin harçlandırılmış dilekçe ile keşiften sonra davaya dahil edildiği görülmüştür. Mahkemece dahili davalı ...'nin yokluğunda keşif yapılmış ve bu keşiften sonra alınan bilirkişi rapor ve krokisi hükme esas alınmıştır. Bu şekilde davaya katılan ...'nin savunma hakkı kısıtlanmış ve HUMK 73. maddesi hükmüne aykırı davranılmıştır.

Bu saptamalara göre mahkemece yapılması gereken iş, davalı ...'nin yapılan keşif hakkında diyeceklerini tespit etmek, delil bildirirse onları toplamak, gerekirse onun huzuruyla yeniden keşif yapılarak sonucuna göre bir karar vermek olmalıdır.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.