Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2011/7136 K.2011/8054

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 20.01.2010 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 23.06.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Uzel vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, maliki olduğu 506 parsel sayılı 5200 m2 tarla cinsli taşınmazın yola tek çıkışını kapatacak şekilde ve yol üzerinde bulunan su deposu ve çeşme yalağının kal'i suretiyle müdahalenin önlenmesini istemiştir.

Davalı köy muhtarlığı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, keşfen yapılan inceleme sonucu davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre ve özellikle dava konusu çeşmenin 1011 parsel sayısında çeşme cinsi ile köy tüzel kişiliği adına 24.03.1981 tarihinde tapuda kayıtlı olmasına göre davacı vekilinin çeşme cinsi ile kayıtlı olan 1011 parsel sayılı taşınmaza ilişkin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Ancak, davacı 506 sayılı parselin kadastro paftasındaki yol olarak kullanılan taşınmaza tek çıkış noktasını sağlayan ve 506 sayılı parselin yol ile ilgili ön cephesinde yer alan taştan yapılmış çeşme yalağının kadastro sırasında hukuken paftasında ölçülmediği ve paftasına işaretlenmediği sabittir. Bu durumda davacının yol ile irtibatını kesecek şekilde ve yol üzerinde hayvanların su içmesi için taştan yapılmış bulunan çeşme yalağı ile ilgili davacının

isteminin kabulüne karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

KARŞI OY

Davacı, maliki olduğu 506 parsel sayılı taşınmazın yola tek çıkışını kapatacak şekilde, yol üzerinde bulunan su deposu, çeşme ve çeşme yalağının kal'i suretiyle müdahalenin önlenmesini istemiştir.

Davacı Köy Muhtarlığı, çeşme ve yalağın kadimden beri mevcut olduğunu, bu nedenle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava reddedilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Yargılama aşamasında yapılan tüm incelemeler, çeşme ve su yalaklarının kadim olup, davacıya ait 506 parsele tecavüzü olmadığı saptanmıştır. Kaldı ki, çeşme 1980 yılı kadastro paftasında gösterilmiş, inşaat mühendisi bilirkişi 15.06.2010 tarihli raporunda bunların davacının geçişinin engellenmediğini ve çok eski yapılar olduğunu belirtmiştir.

Açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararı usul ve yasaya uygun olduğundan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.