Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2011/8820 K.2011/9685

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.12.2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08.12.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, davalı yüklenicilerle oturmakta olduğu binanın 3 katının parke döşemesi, yapışkan işçiliği ve katlar arası merdivenin malzemeli işçiliği konusunda sözlü anlaşma yapıldığını, bu işler için davalılara 8.500,00 TL ödendiğini, ancak yapılan işlerde ayıp ve eksiklikler olduğunu, davalılara fazla ödenen 3.500,00 TL’nin faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Davalılar, davacıdan 7.500,00 TL tahsil ettiklerini, işlerde ayıp ve eksik bulunmadığını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kısmen kabul edilmiş, bilirkişinin bulduğu ayıp ve eksiklik bedeli 2.500,00 TL’nin davalılardan tahsiline, fazla isteğin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar temyiz etmiştir.

Taraflar arasında sözlü bir eser sözleşmesinin bulunduğu çekişmeli değildir. Uyuşmazlık, davalılara yapılan ödemenin miktarı ile eserdeki ayıp ve eksiklikler dolayısıyla davacının bir miktar bedeli istemeye hakkı olup olmadığı noktalarındadır.

Eser sözleşmelerinde kural, sözleşmenin kararlaştırıldığı şekilde eksiksiz ifasıdır. Bir sözleşmede edimin yerine getirildiğinden söz edebilmek için, borçlanılan eda ile (eseri meydana getirme borcu) fiilen yerine getirilenin sadece söze bakılarak değil, amacı itibariyle birbirine uyması gerekir. Sözleşmeden beklenen gayeye ulaşılamaması ya da bu gayenin tehlikeye düşmesi hallerinde edanın (eserin) varlığından söz edilemez. Bu da daha çok kendini eserdeki ayıp ve eksiklikler olarak gösterir.

./..

2011/8820 - 2011/9685 -2-

Eserdeki ayıp ve eksikliklerin varlığı halinde, iş sahibinin hakları Borçlar Kanununun 360.maddesinde düzenlenmiştir. Gerçekten anılan bu hükme göre, yapılan şey iş sahibinin kullanamayacağı nısfet kaidelerine göre kabule zorlanamayacağı şekilde kusurlu ise iş sahibi eseri kabulden kaçınabilir ve yapılan ödemelerin kendisine iadesini isteyebilir. Eğer eserdeki kusurlar yukarı derecede önemli değilse, iş sahibi işin kıymetine orantılı bir bedelin eser bedelinden indirilmesini talep eder veya eseri tamir için yükleniciyi zorlayabilir. Davadaki istemin dayanağı, Borçlar Kanununun 360.maddesidir. Davacı, eseri kabul etmiş ancak eserdeki kusurlar sebebiyle bedelden indirim talep etmiştir.

Taraflar arasında önceden kararlaştırılmış bir bedel bulunmadığından, bilirkişi eserde eksik ve kusurlar olmasaydı bu bedelin Borçlar Kanununun 366.maddesi gereğince yapıldığı yıl mahalli rayiçlerine göre 9.100,00 TL olabileceğini hesaplamıştır. Diğer yandan, eser sözleşmesinden kaynaklanan bu gibi uyuşmazlıklarda, eserin sözleşmeye fenne ve amaca uygun meydana getirilip teslim edildiğinin ispat yükü yükleniciye, ödemeleri kanıtlama yükü ise iş sahibine düşer.

Davacı iş sahibi, 8.500,00 TL ödeme yapıldığını ileri sürmüşse de davalı yükleniciler bunun 7.500,00 TL olduğunu kabul etmiştir. Yemin teklif hakkının kullanılması üzerine davalılar, davacıdan 7.500,00 TL aldıklarını belirtmiş bulunmaktadır. Kendilerinde ispat yükü bulunmayan davalıların, davacıya yönelttikleri yemin ise sonuç doğurmayan bir usuli işlemdir.

Bütün bunlardan sonra ortaya çıkan sonuca göre, eser bedeli 9.100,00 TL, davalılara yapılan ve kanıtlanan ödemeler tutarı 7.500,00 TL olduğuna göre, davacının ayıp ve eksikli işlerden dolayı davalılardan isteyebileceği miktar 1.600,00 TL’den ibarettir. Mahkemece davalılardan 1.600,00 TL’nin tahsili gerekirken, 2.500,00 TL’nin tahsiline karar verilmesi doğru olmadığından, karar bozulmalıdır.