Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2011/9476 K.2011/11630

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 28.03.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.10.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, 09.03.1999 tarihli satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalılar, satış vaadi sözleşmesinin geçersiz olduğunu, bedelin ödenmediğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalılar temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davada dayanılan 09.03.1999 günlü sözleşmeye göre davanın konusu 116 ve 215 sayılı parsellerde davalıların murisi olan Nezihe Yıldırıma intikal edecek hisselerdir. Dosyada toplanan delillerden 215 sayılı parselde elbirliği mülkiyetinin çözüldüğü ve taşınmazın mirasçılar adına paylı olarak intikal gördüğü, ancak 116 sayılı parseldeki davalıların murisinin satış vaadinde bulunduğu payın elbirliği mülkiyeti rejimine tabi olduğu görülmektedir.

Elbirliği mülkiyetinde hiçbir ortak için tasarruf edebileceği pay söz konusu değildir. Mülkiyet hakkı elbirliği ile ortakların tümüne aittir. Elbirliği

mülkiyeti rejimine tabi bir taşınmazda iştirakın dışında bulunan alıcıya maliklerden birinin yaptığı satış kuşkusuz geçerli bir satıştır. Fakat elbirliği mülkiyeti paylı hale getirilmeden sözleşmenin ifa olanağı yoktur ve buna dayanılarak da tescil talebinde bulunulamaz.

Yapılan bu saptamaya göre 116 sayılı parselde davalıların payı elbirliği mülkiyetine tabi olup sözleşmenin bu parsel yönünden ifa olanağı bulunmadığından 116 sayılı parsele yönelik davanın reddi yerine bu bölüm isteğin de kabulü doğru değildir.

Karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.