Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2012/1137 K.2012/1416

Davacı tarafından, davalı aleyhine 17.06.2010 gününde verilen dilekçe ile tapuda vakıf şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... İdaresi vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, 1103 ada 12 parsel sayılı 454 m2 arsa cinsli taşınmazın tapu kaydında bulunan "... Vakfı" şerhinin terkini istemiyle açılmıştır.

Davalı, taşınmazın kök kayıtları üzerinde yapılan çalışmalar neticesi tapuya işlenen vakfın sahih vakıf olduğunu, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya üzerinde yaptırılan bilirkişi raporu dikkate alınarak dava konusu vakfa ait vakfiye kaydının bulunmadığı, bu nedenle vakfiyenin sınırlarının arazi üzerinde tespit edilemeyeceği nedeniyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... İdaresi vekili temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden, 1103 ada 12 sayılı parselin ifraz öncesi dayanağı 59 sayılı parselin kadastro işleminin 11.12.1973 tarihinde kayda vakıf şerhi işlenmeden kesinleştiği anlaşılmaktadır. Tapu Müdürlüğünün 13.01.2012 tarihli cevabi yazısından, taşınmaz dosyasında ve geldiği sahifelere ait taşınmaz dosyalarında vakıf şerhine ait herhangi bir bilgi ve belgeye rastlanılmadığı belirtilmiştir. Kayıttaki “2736 sahifeden gelen payında" "... Vakfı” şerhi sonradan tek taraflı olarak düşülmüştür. Türk Medeni Kanununun 1027.maddesi uyarınca ilgililerin yazılı rızaları olmadıkça tapu memuru tapu sicilindeki düzeltmeyi ancak mahkeme kararıyla yapabilir.

Dolayısıyla, kayda sonradan tek taraflı olarak işlenen şerh yasanın açıklanan hükmüne uygun değildir. Davalı ... Genel Müdürlüğünün iddiaları ise ancak tapu kayıtlarına vakıf şerhinin işlenmesi istemi ile açacağı bir davada dikkate alınabilir. Davanın kabulü bu nedenle doğru olduğundan kararın onanması gerekmiştir.