Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2012/2561 K.2012/3371

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.08.2011 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.11.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_K A R A R_

Davacı, davalının 157 ada 2 parsel sayılı taşınmazına yapmış olduğu besihaneye ait atık sularının akması sonucu 157 ada 1 parsel taşınmazındaki üzüm bağının köklerinin zarar gördüğünü belirterek elatmasının önlenmesini ve eski hale getirme bedelinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının taşınmazını tesviye ettiğini bu yüzden kot farkı oluştuğunu ve suların hızlı aktığını, kusurunun olmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-İcra ve İflas Kanununun 30. maddesi hükmünce bir işin yapılmasına dair olan ilamın İcra Müdürlüğüne verilmesi üzerine borçluya bir icra emri gönderilerek ilamda gösterilen süre içinde ve eğer süre verilmemişse işin mahiyetine göre başlama ve bitirme zamanları tayin edilerek İcra Müdürlüğü tarafından o işin yapılması emredilir. Borçlu emir gereğini yerine getirmezse lazım gelen masraf İcra Müdürü tarafından bilirkişiye hesaplattırılarak ayrıca bir hüküm gerekmeksizin bu masraf borçludan tahsil edilir. Görülüyor ki,

ilamın eski hale getirme giderlerine ilişkin kısmının infazı, ilamın infazı sırasında ve icra müdürüne ait bir iştir. Mahkemece İcra İflas Kanununun 30. maddesinin açık hükmü bulunurken davalıdan ayrıca eski hale getirme giderlerinin tahsiline dair hüküm kurulması açıklanan nedenle doğru görülmemiştir. Bu husus bozma nedeni ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK'nun 438/VII. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.