Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2012/4386 K.2012/5171

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.11.2010 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.12.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayalı geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davalı ... davanın reddini istemiştir.

Davalı Hazine, paftada her nekadar geçit hakkı talep edilen taşınmaz sınırında dere olduğu belirtilmiş ise de derenin fiilen mevcut olmadığını, bu yerden Hazineye bedel ödenerek geçit tesisinin mümkün olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, ... hakkında açılan davanın reddine, davacıya ait 1436 parsel sayılı taşınmaz lehine 22/08/2011 tarihli bilirkişi raporunda birinci alternatif yol olarak gösterilen 4645 parsel sayılı taşınmazdan ve ... yatağından geçit tesisine, bu bölümlerin tapu ve paftaya işlenmesine yer olmadığına, karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Hazine vekili temyiz etmiştir.

Tapuda kayıtlı bulunmayan taşınmazdan geçit kurulamayacağından zorunlu geçit hakkının hukuki niteliği gereği leh ve aleyhine geçit tesisi istenen taşınmazların tapu siciline kayıtlı olmaları gerekir.

Kurulan geçit hakkının Türk Medeni Kanununun 748/3 maddesi uyarınca tapu siciline kaydı gereklidir.

Somut olayada; davacı taşınmazı ile davalı taşınmazları arasında kalan taşınmazın paftada dere yatağı niteliğindeki yerlerden olduğu belirtilmiş olup tapuda kaydı bulunmadığı şüphesizdir. Hükümle kurulan geçit hakkının Türk Medeni Kanununun 748/3. maddesi uyarınca Tapu Sicilinin beyanlar sütununda gösterilmesine karar verilmesi gerektiği halde, mahkemece geçit hakkının 4645 parsel sayılı taşınmazdan ve ... yatağından tesisine, çayyatağı içinde kalan kısımların tapu ve paftaya işlenmesine yer olmadığına, karar verilmesi doğru değil ise de bu yön hükmün bozulmasını ve yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nun 438/VII. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.