Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2012/6172 K.2012/8815

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.01.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, Hazine tarafından çekişmeli taşınmazın yayla yeri olduğu iddiası ile açılmış, mahkemece istek kabul edilerek dava konusu taşınmaza ait tapu kaydının iptaline yayla niteliği ile özel siciline kaydedilmesine karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

Dava konusu 365 ada 25 parsel numaralı taşınmaz davalı ...'ın bayii ... adına 19.10.2001 tarihinde hükmen tescil edilmiştir. Tescilin dayanağı olan ...

Kadastro Mahkemesinin 1997/853 Esas 2000//100 Karar sayılı dava dosyası Dairemizin 18.10.2006 tarihli kararı ile mahkemesinden getirtilerek incelenmiş, davacı Hazinenin ve davalı bayii ...'un incelenen davanın tarafı oldukları, dava konusu taşınmazın orman tahdidinin dışında kaldığı, geleneksel biçimde kullanılagelen kamu malı niteliğinde yayla olmadığı, üzerinde tespit gününde tescile karar verilen zilyet yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği,

Yargıtay 7.Hukuk Dairesinin 2000/5033 Esas 2000/5259 Karar sayılı ilamı ile anılan hükmün onanarak ve karar düzeltmeden geçerek 19.10.2001 tarihinde kesinleşmiş olduğu görülmüştür.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen kesinleşmiş ilamın taraflar için kesin hüküm oluşturduğu bu nedenle davanın reddi gerektiği düşünülmeksizin davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.