Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2012/6556 K.2012/7494

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.03.2011 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.02.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, 593 parsel sayılı taşınmaz lehine davalılara ait 592 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 590 parsel sayılı taşınmaz maliki davacı lehine, 592 parsel sayılı taşınmaz üzerinden 11.07.2011 tarihli bilirkişi ropurunda 1. alternatif olarak gösterilen yerden geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalıların sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Geçit hakkı verilmesine ilişkin davalarda, bu hak taşınmazla leh ve aleyhine kurulması gerekir. Mahkemece, kararın hüküm sonucunda 590 parsel sayılı taşınmaz yararına geçit kurulması gerekirken taşınmazın maliki davacı lehine geçit kurulmasına karar verilmesi ve üzerinden geçit kurulan taşınmazların tamamının kararda gösterilmemesi doğru değil ise de bu yanlışlığın kararın bozularak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK’nun 438/VII. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.