Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2012/6598 K.2012/7198

Davacı tarafından, davalı aleyhine 16.06.2010 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.02.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, 4276 parsel sayılı taşınmazı lehine, davalı 4463 parsel sayılı taşınmazdan geçit hakkı tesisini istemiştir.

Davalı, davanın reddini,mümkün olmadığı takdirde dava dışı 4275 parsel numaralı taşınmaz lehine tesis edilen yerden geçit hakkı verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacı taşınmazı lehine 4463 parsel sayılı taşınmazdan (A) ile işaretli kısımdan geçit tesisine karar verilmiş, hükmün davalı tarafından temyizi üzerine karar dairemizce özetle “...aleyhine geçit tesis edilen 4463 sayılı parsel üzerinde tapuda 30.03.1988 tarihinde dava dışı 4275 sayılı parsel lehine geçit kurulduğu görülmüştür. 4275 sayılı parsel lehine tesis edilen bu geçit yerinden davacı taşınmazı yararına da yukarıdaki ilkeler gözetilerek geçit tesisine karar verilmelidir” gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma ilamına uyularak yapılan inceleme neticesinde davacıya ait 4276 parsel sayılı taşınmaz yararına, davalıya ait 4463 parsel sayılı taşınmazın 19.8.2010 tarihli krokide (B) ile işaretli kısmından geçit tesisine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulduğu halde bozma gereği yerine getirilmemiştir

Davalının maliki olduğu ve aleyhine geçit tesis edilen 4463 sayılı parselin güneydoğu sınırında tapuda 30.03.1988 tarihinde dava dışı 4275 sayılı parsel lehine geçit kurulduğu ve bu kısmın paftada da işaretlendiği görülmüştür. 4275 sayılı parsel lehine tesis edilen bu geçit yerinden davacı taşınmazı yararına da dairemizin 2011/2264-3535 sayılı bozma ilamında belirtilen ilkeler gözetilerek geçit tesisine karar verilmesi gerekirken davalıyı mağdur edecek şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.