Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2012/7937 K.2012/8617

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.09.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.01.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 15.11.2011 tarihli duruşmada gider avansı yatırılmasına ve bu konuda davacıya iki haftalık süre verilmesine karar verilmiştir. Alınan kararın davacıya 14.12.2011 tarihinde tebliğ edildiği ve bu tarihten itibaren verilen kesin süre içerisinde gider avansı yatırılmadığı gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, 6100 sayılı HMK hükümleri gereğince gider avansı yatırılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de madde gerekçesinde açıkça belirtildiği üzere aynı yasanın 120. maddesinde davacı tarafından her türlü tebligat ücretleri, keşif giderleri, bilirkişi ve tanık ücretleri gibi giderleri karşılayacak tutarın dava açarken yatırılması zorunluluğu getirilmiş olup, bu avansın yetmemesi durumunda ise davacıya kesin süre verileceği hususu hüküm altına alınmıştır.

Kesin sürenin amacı, yargılamayı hızlandırmaktır. Dosyanın incelenmesi sonucunda; mahkemece verilen kesin süre içerisinde davacı vekili tarafından mahkeme veznesine gider avansı yatırılmamış ise de davanın reddedildiği

oturumdan önce ... aracılığı ile yatırılan avansın mahkemeye ulaştığı anlaşılmıştır. Bu durumda davacı, üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirdiğinden, davanın esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken gider avansının süresinde yatırılmadığından davanın reddine karar verilmesi yerinde değildir.

Mahkemece, işin esası incelenerek bir karar verilecek yerde yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.