Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2012/7955 K.2012/8704

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 08.06.2011 ününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 20.03.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davalı idare vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK'nun 382 ve 383 maddeleri gereğince davanın çekişmesiz yargı kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, çekişmesiz yargıya ilişkin davalarda ise sulh hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçeleri ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Hükmü, davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Mahkemelerin görev konusunu düzenleyen HUMK'nun 1.maddesi gereğince görev dava olunan şeyin değerine göre belirtilmiş ise görevli mahkemenin tespitinde davanın açıldığı gündeki değerin esas tutulması gerekir. Gerek harç gerekse görev hususunun kamu düzenine ilişkin olduğu tartışmasızdır.

6100 sayılı HMK’nun 4. maddesinde sulh hukuk mahkemelerinin görevi belirlenmiş, 1086 sayılı HUMK’nun 8. maddesinin 1. fıkrasındaki mamelek hukukundan kaynaklanan değer ve miktara ilişkin hükümler 4. maddede yer almamıştır. Diğer taraftan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 383. maddesi uyarınca, 382. maddede belirtilen çekişmesiz yargı işlerinde görevli mahkeme aksine bir düzenleme bulunmadığı sürece sulh hukuk mahkemesidir.

Ne var ki, 6100 sayılı HMK’nun geçici 1. maddesi hükmüne göre bu kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri uygulanmaz. Dava 08.06.2011 tarihinde 6100 sayılı HMK yürürlüğe girmeden önce açıldığından mahkemece işin esasının incelenmesi gerekirken görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.