Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2012/8900 K.2012/9849

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.02.2011 gününde verilen dilekçe ile geçit ... istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.03.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayalı geçit ... kurulması istemine ilişkindir.

Davacı taraf, 4486 parsel sayılı taşınmazı yararına, davalılar ve dahili davalılar adına tapuda kayıtlı 4487 ve 4488 parsel sayılı taşınmazlardan geçit ... kurulmasını istemiştir.

Dava konusu 4488 parsel sayılı taşınmazın maliklerinden davalı ... ve ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, uzman bilirkişi raporunda (C) harfi ile gösterilen alternatif tercih edilerek 4486 parsel sayılı taşınmaz lehine, 4488 parsel sayılı taşınmazdan geçit ... kurulmasına ve tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, dava konusu 4488 parsel sayılı taşınmazın maliklerinden davalı ... ve ... temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı ... ve ...’in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Türk Medeni Kanununun 748. maddesi gereğince doğrudan doğruya kanundan kaynaklanan geçit hakları tapu kütüğüne tescil edilmeksizin doğar. Fakat bunlardan sürekli olanlar varsa tapu kaydının beyanlar sütununda gösterilmesiyle yetinilmesi gerekir. Bu itibarla "geçit ... tesisine ve tapuya tesciline" şeklinde geçit yerinin taşınmazdan ayrılması anlamını verecek biçimde hüküm kurulması doğru değildir. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK'nun 438/VII. maddesi gereğince aşağıda belirtildiği şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.