Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2012/9713 K.2012/12108

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.11.2010 gününde verilen dilekçe ile dava konusu taşınmazın tahliyesinin istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 09.03.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Belediye, süresiz ve bedelsiz olarak davalıya tahsis edilen taşınmazın tahsis süresinin 10 yıl ve kira bedelinin 870,00 TL olarak belirlenmesine karşın davalı derneğin kira sözleşmesi yapmaması ve kira bedelini kabul etmemesi nedeniyle tahliyesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Dernek, kendilerine tahsis edilen taşınmazın restorasyonunu yaptıklarını, sözleşme ile 20 yıl boyunca restorasyon karşılığı iade etmeyeceklerini kararlaştırdıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasında bir kira ilişkisi olmadığı, 6570 sayılı Kanunda tahliye sebeplerinin tahdidi olarak sayıldığı, davacının bir kira ilişkisine dayanmadığı gibi 6570 Sayılı Kanun kapsamında dava açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

23.01.2002 gün ve 71 sayılı ... Belediyesi İl daimi Encümen Kararı ile mülkiyeti İl Özel İdaresine ait 20 parsel sayılı taşınmaz fotoğraf müzesi ve gösteri merkezi olarak kullanılmak üzere ... Sanat Fotoğrafçıları Derneğine tahsis edilmiş olup tarihi tescilli yapının aslına uygun olarak özellikleri korunacak şekilde restore edilmesi ve onarımının yapılması, her türlü izinlerin dernek tarafından alınması, amacına uygun olarak kullanılması, kullanım amacı devam ettiği sürece bila bedelle tahsis edilmesi, amacı dışında kullanıldığı takdirde restore edilmiş haliyle idareye geri verilmesi ve hiçbir hak talep edilmemesi, buna ilişkin protokol düzenlenmesine karar verilmiştir.

İl Özel İdaresi ile ... Sanat Fotoğrafçıları Derneği arasında düzenlenen 06.02.2002 tarihli protokol ile 20 parsel sayılı taşınmazın fotoğraf müzesi ve gösteri merkezi binası olarak kullanılmak üzere süresiz olarak tahsis edilmesi, bina amacına uygun kullanıldığı sürece kira alınmaması, binaya idarenin ihtiyacı olduğu takdirde en az 20 yıl geçmiş olması halinde bina restore edilmiş ve onarılmış olarak idareye geri verilmesi kararlaştırılmıştır.

31.03.2010 gün ve 102 sayılı ... Belediyesi İl daimi Encümen Kararı ile ... Sanat Fotoğrafçıları Derneğine tahsis edilen mülkiyeti il özel idaresine ait 20 parsel sayılı taşınmazın 5018 Sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun 47. ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun 64/d maddeleri gereğince tahsisin iptaline karar verilmiş, 15.09.2010 tarihli ve 547 sayılı karar ile 10 yıl süre ile tahsisine ilk yıl için aylık kira bedelinin 870,00 TL olarak tespitine karar verilmiştir.

Davacı idarece tahsis işleminin iptaline dayanak olarak gösterilen 5018 Sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanununun 47. maddesi; kamu idarelerinin, kanunlarında belirtilen kamu hizmetlerini yerine getirebilmek için mülkiyetlerindeki taşınmazlarla Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerleri, birbirlerine ve köy tüzel kişiliklerine bedelsiz olarak tahsis edebilecekleri, tahsis edilen taşınmazın, amaç dışı kullanılamayacağı, tahsis etmeye ve tahsisini kaldırmaya ise maliki kamu idaresinin yetkili olduğu, 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun 64/d maddesi;

kendilerine ait taşınmaz malları, asli görev ve hizmetlerinde kullanılmak ve süresi yirmibeş yılı geçmemek üzere diğer kamu kurum ve kuruluşlarına tahsis edebileceği, bu taşınmazların, tahsis amacı dışında kullanılması durumunda, tahsis işleminin iptal edileceği hükmünü haizdir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında; dava konusu taşınmazın davacı idare tarafından fotoğraf müzesi ve gösteri merkezi olarak kullanılmak üzere bedelsiz ve süresiz olarak davalı derneğe tahsis edildiği, tahsis amacına aykırı kullanıldığının iddia ve ispat edilmediği, 5302 Sayılı Kanununun 64/d maddesi gereğince 25 yılı geçmemek üzere tahsis edilebileceği gözetilerek davanın açıklanan nedenlerle reddi yerine kararda yazılı gerekçe ile reddi doğru değilse de dava reddedildiğinden sonuç olarak doğru olan hükmün onanması gerekmiştir.