Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2013/10477 K.2013/12737

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 19.04.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.11.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ortaklığın giderilmesine ilişkindir.

Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiş, hükmün davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Hukuk Dairesinin 23.01.2012 tarihli ilamı ile yeterli olmayan bilirkişi raporu ile yetinilerek karar verildiği gerekçesi ile hüküm bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda eksiklik giderilerek tekrar aynı hüküm kurulmuştur.

Hükmü, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır.

Paydaşlığın giderilmesi davasını paydaşlardan biri veya birkaçı diğer paydaşlara karşı açar. Davada bütün paydaşların yer alması zorunludur. Paydaşlardan veya ortaklardan birisinin ölmesi halinde alınacak mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya katılmaları sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekir.

Somut olaya gelince; davalılardan ... tarafından, İstanbul Anadolu 20. Asliye Hukuk Mahkemesinde, bu davanın davacılarına karşı taşınmazda paydaş olmamaları gerektiği belirtilerek tapu iptali ve tescil istemli dava açıldığı anlaşılmaktadır. Bahse konu dava mülkiyet uyuşmazlığı bulunduğunu gösterdiği için mahkemece dava dosyasının sonucu bekletici mesele yapılmadan, sonucuna göre mülkiyet durumundaki ihtilaf giderilmeden ve taraf teşkili tamamlanmadan işin esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.