Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2013/10649 K.2013/14291

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 08.02.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil olmaz ise tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 21.09.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_K A R A R_

Dava, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm temlik alan davacının tapu iptali ve tescil, ikinci kademede ise tazminat taleplerine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

1-Davacı, 28.09.2007 tarihli harici sözleşme ile yüklenici ... İnşaat Taahhüt Turizm ve Dış Ticaret Ltd. Şirketinden 2 no'lu bağımsız bölümü temlik almış, yüklenici inşaatı tamamlayamadığından eser sözleşmesi arsa malikleri ile karşılıklı olarak 24.2.2009 tarihinde feshedilmiştir. İnşaatın davalı Yeşilkent Ltd. Şirketi tarafından yapıldığı, 2 nolu bağımsız bölümün dava dışı ... adlı kişi adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacının tapu iptali ve tescili davasının reddine ve davacının dayandığı sözleşmenin tarafı ... Ltd. şirketinin davada usulüne uygun şekilde taraf olmaması nedeniyle tazminat davasının da reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davacının bu yöne ilişkin temyiz istemi yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Ancak, konusu para olan veya para ile değerlendirilebilen davalarda davanın sonucuna göre taraflar yararına hükmedilecek vekâlet ücretinin nispi olarak hesaplanması gerektiği kuşkusuzdur. Ancak somut olayda, mahkemece alacak istemi husumet nedeniyle reddedilmiş olduğundan vekalet ücretinin Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7/2 maddesi gereğince 600 TL olması gerekirken nisbi vekalet ücreti takdiri doğru olmadığı gibi 4077 sayılı Tüketiciyi Koruma Kanununun 23. maddesi gereği tüketici harçtan muaf olduğundan davacıdan harç tahsiline karar verilmesi de doğru değil ise de bu hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.