Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2013/12093 K.2013/15149

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.03.2013 gününde verilen dilekçe ile ... kaydındaki şerhin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın pasif dava ehliyeti nedeniyle reddine dair verilen 16.05.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, 1577 ada 7 parsel numaralı taşınmaza ait 1, 18 ve 25 numaralı bağımsız bölümlerin ... kaydının beyanlar hanesinde yer alan "mahkemeye kefalet 15 Temmuz 1923" şeklindeki şerhin terkini istemine ilişkindir.

Davalı idare vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın mahiyeti gereği şerhin lehtarı aleyhine açılması gerektiğinden bahisle ... müdürlüğü aleyhine açılan davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Davada dava konusu şey üzerinde kim ya da kimler hak sahibi ise davanın bu kişi veya kişilerce açılması veya davanın hak sahibi kişi veya kişilere yöneltilmesi gerekir. Bir kimsenin davacı veya davalı sıfatına sahip olup olmadığı tıpkı hakkın mevcut olup olmadığının tayininde olduğu gibi maddi hukuka göre belirlenir. Ancak, somut uyuşmazlıkta şerhin gerek niteliği gerekse tarihi itibariyle lehtarının belli olmadığı ve mülkiyet hakkını sınırladığı anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 997 ve devamı maddeleri uyarınca ... müdürlüğü ... sicilinin tutulması ile görevli ve sorumlu olduğuna göre husumetin ... müdürlüğüne yöneltilmesinde herhangi bir yanılgı bulunmamaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 18.09.2013 günlü 2013/14-93 E 2013/1364 K sayılı da bu doğrultudadır. Bu nedenle mahkemece işin esasına girilerek mülkiyet hakkını sınırlar mahiyette bulunan ve hukuken geçerliliğini yitirmiş olan şerhin terkinine karar vermek gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.