Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2013/13600 K.2014/736

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 06.01.2011 gününde verilen dilekçe ile geçit irtifakı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davmanın reddine dair verilen 12.06.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 2009/380 esas 2010/240 sayılı karar ile davanın reddine karar verilmiş ise de Dairemizin 2010/12923 esas 2010/13883 karar sayılı bozma ilamı ile 10 sayılı parselin kuzeyinde bulunan kadastral yola bağlanabilecek geçit alternatiflerinin araştırılması gerektiği ve 9 ile 10 sayılı parsellerin malikleri olan davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmadığından gerektiğinde davaları tefrik edilerek her iki taşınmaz lehine farklı güzergahlardan geçit tesis edilebileceğinin gözönünde bulundurularak alternatiflerin buna göre belirlenmesi gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamı doğrultusunda yapılan araştırma sonucunda davanın kabulüne karar verilerek 9 ve 10 sayılı parseller lehine, 20 sayılı parsel üzerinden geçit irtifakı kurulmasına karar verilmiş ancak bu kez Dairemizin 2012/6827 esas 2012/7558 karar sayılı ilamı ile kurulan geçit güzergahının dere ve tespit harici yerlerden geçerek kesintisizlik ilkesinin ihlal edildiği belirtilerek karar bozulmuştur.

Mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyulmuş, ancak kesintisizlik ilkesine uygun bir alternatif belirlenemediğinden davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dairemizin 2012/6827 esas 2012/7558 karar sayılı ikinci bozma ilamında mahkemece kurulan geçitin dere ve tespit dışı bırakılan yerden geçtiği belirtilmiş ise de bu durumun maddi hatadan kaynaklandığı, kurulan geçitin tespit harici yerden değil derenin üzerinden geçtiği anlaşılmıştır.

Dosya içerisindeki bilirkişi rapor ve krokisine göre davacıların mutlak geçit ihtiyacı içinde oldukları, bozma ilamı doğrultusunda uzman bilirkişilerden alınan ek rapora göre dava konusu taşınmazdan kadastral yola ulaşılabilmesi için dereden geçilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda, davacı masrafını karşılamayı kabul ettiğine göre dere üzerinden köprü kurularak ve devamında 20 parsel sayılı taşınmaz aleyhine geçit hakkı tesisine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.