Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2013/13890 K.2013/15224

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.04.2011 gününde verilen dilekçe ile önalım hakkına dayalı ... iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.06.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, önalım hakkına dayalı ... iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalı vekili, 15.05.2012 tarihli dilekçesi ile davayı kabul etmiş, 15.05.2013 tarihli dilekçesi ile davacının mahkemece verilen kesin süre içinde davalının paylarının iptaline ilişkin mahkeme kararlarının infazını sağlamadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne ve davacı lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince verilmesi gereken vekalet ücretinin 1/2 si olan 901,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili ve davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, dosya kapsamına ve hüküm sonucunda satış tarihinin 29.07.2011 olarak yazılmasının maddi hatadan kaynaklandığının ve mahallinde düzeltilebileceğinin anlaşılmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 6. maddesinde "anlaşmazlık, davanın konusuz kalması, feragat, kabul ve sulh nedenleriyle; delillerin toplanmasına ilişkin ara kararı gereğinin yerine getirilmesinden önce giderilirse, Tarife hükümleriyle belirlenen ücretlerin yarısına, karar gereğinin yerine getirilmesinden sonra giderilirse tamamına" hükmolunacağı belirtilmiş olup dava konusu anlaşmazlık delillerin toplanmasına ilişkin ara kararı gereğinin yerine getirilmesinden sonra giderilmiş olduğundan Tarife'de belirlenen ücretin tamamına hükmedilmesi gerekirken 1/2 sine hükmedilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.