Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2013/13920 K.2013/15273

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 19.09.2008 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.12.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ..., ..., ... ve ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, İcra İflas Kanununun 121. maddesi uyarınca İcra Hukuk Mahkemesince verilen yetki belgesine dayalı ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılar murisi adına kayıtlı 16 adet taşınmaz için ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar ..., ..., ... ve ... temyiz etmişlerdir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Ancak, taşınmazlarda elbirliği halinde mülkiyet söz konusu olduğundan taşınmazların satış bedelinin taraflara tapu kaydı ve veraset ilamındaki payları oranında dağıtılmasına karar verilmesi gerekirken, 2 no'lu hüküm fıkrasında "Satıştan elde edilecek bedelin tapu kaydındaki hisselere göre tüm ortaklara (paydaşlara) taksim ve dağıtımına," şeklinde karar verilmesi doğru değildir.

Ayrıca, İcra İflas Kanunun 121. maddesi uyarınca açılacak davalarda da satış bedelinin İcra dosyasına yatırılmasına değil ortağa ödenmesine karar verilmelidir. Bu nedenle hüküm fıkrasının 3 no'lu bendinde "Ortaklardan borçlu ...'a ortaklığın satış suretiyle giderilmesinden elde edilecek payın, öncelikli olarak borçlu ortağın borçlusu olduğu ve davacının alacaklısı olduğu.

Bursa 3. icra müdürlüğünün 2004/3225 Esas ve 2005/4007 Esas sayılı dosyalarındaki borçlu ortağın borçlarına aktarılmasına, satış bedelinden kalan payın ise borçlu ortağa verilmesine," şeklinde karar verilmesi doğru görülmemiş ise de bu nedenlerle kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şeklinde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.