Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2013/14164 K.2014/1859

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 20.10.2010 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 15.05.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, TMK'nın 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, vekalet ücreti yönünden bir kısım davalılar vekili Av. ... tarafından temyiz edilmiştir.

Yargılama giderlerinin nelerden ibaret olduğu 6100 sayılı HMK’nın 323 ila 333. maddelerinde açıklanmıştır.

Vekalet ücretinin hangi esaslara göre belirleneceği 4667 sayılı Avukatlık Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 81/son maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7. maddesi ve 21.6.1966 tarihli ve 1966/9-9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında gösterilmiştir.

6100 sayılı HMK’nın 326. maddesinde de hüküm verilirken kanunda yazılı haller dışında yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği belirtilmiştir. Avukatlık ücreti de yargılama giderlerinden olup bu tür davalarda maktu tarifeye göre hüküm altına alınır. Davacı kendisine 1064 parsel lehine 1067 parsel sayılı taşınmazdan geçit kurulmasını talep etmiş ve talepleri uygun görülmeyerek reddedilmiştir. Kaldı ki

geçit davalarının özelliği nedeniyle yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması ve vekille temsil edilen davalılar yararına vekalet ücreti verilmesi gerekir. Mahkemece vekille temsil edilen davalılar yararına avukatlık ücretine hükmedilmemesi doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.