Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2013/14533 K.2014/1897

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.01.2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03.05.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava komşuluk hukukundan kaynaklanan maddi tazminat isteğine ilişkindir.

Davalı vekili, yangın nedeniyle davalının taşınmazının da zarar gördüğünü belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan tazminat davalarında öncelikle davacının uğramış olduğu zararın miktarının bilirkişi aracılığı ile tespit edilmesi, tazminatın bu zarara göre tayin ve takdir edilmesi gerekir. Hemen belirtmek gerekir ki, tazminat miktarı hiçbir zaman zararı aşamaz. Ancak, davacının zararın artmasında kusuru varsa, tazminat miktarı 6098 sayılı Borçlar Kanununun 52. maddesine göre indirilmeli veya tamamen ortadan kaldırılmalıdır. TMK’nın 737 ve 730. maddelerinden doğan sorumluluk kusura bağlı bir sorumluluk olmadığından, davalının kusursuz olması tazminat miktarının düşürülmesinde etkili olamaz.

Somut olayda; davalının 09.07.2010 tarihinde taşınmazındaki otları yakmak isterken davacının maliki olduğu.. ve .. parsel sayılı taşınmazlardaki bağ ve meyve ağaçlarının zarar gördüğü belirtilerek 24.01.2011 tarihinde fazlaya ilişkin hakları saklı tutulmak suretiyle 10.000,00 TL zarar bedelinin

tazmini istenmiştir. Mahkemece, yapılan keşif sonucu hükme esas alınan 30.05.2012 ve 19.02.2013 tarihli zirai bilirkişi raporunda, davacının bağlarındaki ağaçların zarar görmediği, bağın % 20 oranında zarar gördüğü, bir yıllık zarar maliyetinin 931,50 TL olduğu, üç yıllık zararının 2.794,50 TL olacağı belirtilmiş olup tespit edilen bu miktarın tazminine karar verilmiş ise de davacı, dava tarihi itibariyle uğradığı zararın tazminini isteyebileceğinden keşif tarihi itibariyle hesaplanan zarar bedelinin tazminine karar verilmesi doğru değildir. Mahkemece, dava tarihi itibariyle davacının gerçek zararının tespiti için uzman bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.