Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2013/14977 K.2014/791

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.03.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.07.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_K A R A R_

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-6100 sayılı HMK’nın “Hükmün kapsamı” başlıklı 297/2. maddesi gereğince; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin gerekli olduğu hükme bağlanmıştır. Öte yandan dava konusu taşınmaz üzerinde muhdesat bulunması halinde satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesi muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Somut olaya geline; mahkemece, infazda tereddüt yaratacak şekilde dava konusu araç ve taşınmazın satışına karar verilmekle birlikte satış bedelinin oran kurulmak suretiyle dağıtılmasına ilişkin rapora atıf yapılmış, ayrım yapılmaksızın tapu ve mirasçılık hisselerine göre de paylaştırılmasına

karar verilmiştir. Öte yandan, taşınır mallardaki ortaklığın giderilmesi davalarında 492 sayılı Harçlar Kanunu karar tarihinde yürürlükte bulunan 1 sayılı Tarife uyarınca 24.30 TL maktu harç alınması gerekirken yazılı şekilde sadece taşınmaz malın satışına ilişkin olarak nispi harç tahsiline karar verilmiştir. Anılan hususlar doğru görülmemiş ise de kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7. maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.