Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2013/15183 K.2013/15277

Davacı vasisi tarafından, davalılar aleyhine 15.03.2013 gününde verilen dilekçe ile ... iptali ve tescil ve alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın dava şartı yokluğu nedeni ile usulden reddine dair verilen 05.06.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, 01.02.2010 tarihli satış sözleşmesine dayalı olarak 329 parsel sayılı arsa cinsli taşınmaz üzerine inşa edilecek binadan satın alınan üç adet daire ve dört adet dükkanın ... kaydının iptali ve davacı adına tescili ile kira adı altında haksız alınan bedelin iadesi istemlerine ilişkindir.

Davalılar, ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, TMK'nın 462/1-8 maddesi uyarınca davacının vasisinin dava açması için vesayet makamının iznini alması gerekmekte olup vasi tarafından bu izin alınmadığından davanın HMK'nın 114/1-d maddesi uyarınca dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacının vasisi ve davalılar ... ve ... temyiz etmişlerdir.

Davacının vasisinin TMK'nın 462. maddesi gereğince dava açmaya izni bulunduğu dava dilekçesine ekli Kars Hukuk Mahkemesinin 13.02.2013 tarihli, 2009/725 E.- 200/610 K. sayılı kararından anlaşılmaktadır. Bu nedenle işin esasına yönelik olarak bir karar verilmesi gerekirken vasinin dava açmak için vesayet makamının iznini almadığı gerekçesiyle davanın reddi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.