KÜNYE
14. Hukuk Dairesi 2013/15859 E., 2014/1497 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Şubat 2014
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
297 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 22.02.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.05.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.
Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.
Hükmü, davalılar ... ve ... vekili temyiz etmiştir.
1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalılar ... ve ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları, paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyetine konu taşınır veya taşınmaz mallarda paydaşlar (ortaklar) arasında mevcut birlikte mülkiyet ilişkisini sona erdirip ferdi mülkiyete geçmeyi sağlayan, iki taraflı, tarafları için benzer sonuçlar doğuran davalardır. Mahkemece paydaşlığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi halinde satışın nasıl yapılacağının ve satış bedelinin ne şekilde dağıtılacağının hüküm sonucunda gösterilmesi gerekir.
Somut olayda, dava konusu taşınmazların elbirliği halinde mülkiyete konu olması sebebi ile yargılama giderlerinin mirasçılık belgesindeki paylar nazara alınarak tahsiline karar verilmesi gerekirken tapu kaydındaki paylara göre tahsiline karar verilmesi ve ayrıca aynı bentte davacının payının mahsubuna karar verilmesi doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden
yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi, E. 2013/15859, K. 2014/1497, 5 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama