Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2013/16427 K.2014/3877

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18/11/2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 19/01/2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile dahili davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, davacı vekilinin duruşma talebinin dava değerinin duruşmalı işler için belirlenen değerin altında olması nedeniyle reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalı vaat borçlusu A.. D.., yargılamaya katılmamıştır.

Dahili davalı Hazine vekili, haczin devam ettiğini ve davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, satış vaadi sözleşmesinin konusunun bağımsız bölüm olduğu ve dava konusu taşınmazdaki kat irtifakının kat mülkiyetine dönüştürülemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ile dahili davalı Hazine vekili temyiz etmiştir.

Kaynağını Borçlar Kanununun 22. maddesinden alan taşınmaz satış vaadi sözleşmeleri, Borçlar Kanununun 213. maddesi ile TMK'nın 706. ve Noterlik Kanununun 89. maddesi hükümleri uyarınca noter önünde re’sen düzenlenmesi gereken, bir başka anlatımla geçerliliği resmi şekil şartına bağlı kılınan, tam iki tarafa borç yükleyen ve kişisel hak sağlayan sözleşme türüdür. Vaat alacaklısı, taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile mülkiyet devir borcu yüklenen satıcıdan edim yerine getirilmediğinde TMK'nın 716. maddesi uyarınca açacağı tapu iptali ve tescil davasında borcun hükmen yerine getirilmesini isteyebilir.

Yalova 2. Noterliği'nin 18.07.2001 tarihli ve 0.. yevmiye nolu satış vaadi sözleşmesiyle davalı A.. D.. tarafından, 46.. parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 3. kat 8 numaralı bağımsız bölümün arsa payı ve eklentileri ile birlikte davacıya satışı vaat edilmiştir. Dava konusu 46.. parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının incelenmesinden, kat irtifakı kurulu olduğu, 8 numaralı bağımsız bölümün davalı A.. D.. adına tescil edildiği görülmektedir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesi hükmüne göre kat mülkiyeti arsa payı ve ana gayrimenkuldeki ortak yerlerle bağlantılı özel bir mülkiyet türüdür. Kat mülkiyeti bu mülkiyete konu olan ana yapının bağımsız bölümlerinde her birine kat irtifakının kurulduğu tarihteki doğrudan doğruya, kat mülkiyetine geçilme halinde ise bu tarihteki değeri ile oranlı olarak tahsis edilen arsa payının ortak mülkiyet esaslarına göre açıkça gösterilmesi suretiyle kurulur.

Kat irtifakı ise, arsa payına bağlı bir irtifak çeşitidir. Yapının tamamlanmasından sonra arsa malikinin ya da kat irtifakına sahip ortak maliklerin veya bunlardan birinin tapu idaresine yapacağı yazılı istem üzerine kanunda gösterilen şartlar uyarınca kat mülkiyetine çevrilir.

Binadaki mesken, iş yeri, mahzen ve depo gibi bağımsız bölümlerin kat irtifakına konu edilmesi ya da kat mülkiyeti kanununa göre kat mülkiyeti kurulmasından sonra tapu sicilindeki ana gayrimenkule ait sayfa kapatılarak bağımsız bölümlerin her biri kat mülkiyeti kanunu uyarınca ayrı ayrı gayrimenkul niteliği kazanacağından, kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulmuş taşınmazların satış vaadi sözleşmesine konu edilmesi halinde bir sorun olmayacaktır.

Zira, kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulmuş taşınmazların satış vaadi halinde sözleşme konusu taşınmaz belirli bir taşınmaz halini alacaktır.

Buna göre, somut olayda kat irtifakı kurulmuş bölümün davacı adına tesciline karar verilmesi gerekirken kat mülkiyetine dönüştürülmediği gerekçesiyle davanın reddi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.