Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2013/16702 K.2014/1981

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 15.05.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 14.06.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava ortaklığın satış suretiyle giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddi ile 277 parsel sayılı taşınmazın satış suretiyle ortaklığın giderilmesine, feragat nedeniyle 278 ve 279 parsel sayılı taşınmazlar adına açılan davanın reddine, 990,00 TL maktu vekalet ücretinin davacı ve davalıdan payları oranında alınıp davalı ...'na verilmesine, reddine karar verilen taşınmazlar yönünden 660 TL vekalet ücretinin davacı ve hissesini temlik eden ...'ndan tahsili ile davalı ...'na verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar .... ve ... vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalar olup, sonuçta kazanan ve kaybeden taraftan söz edilemeyeceğinden yargılama giderleri ve vekalet ücretinin taraflara payları oranında yükletilmesi gerekir.

Somut olayda, davalılar ....ve ...'nun vekilinin aynı kişi olduğundan ve vekalet ücretinin davacıdan payı oranında

alınarak davalılara verilmesine ilişkin hüküm tesis edilmesi gerekirken ayrıca davacının 278 ve 279 parsellere ilişkin davasının reddine karar verilmiş olup, takdir edilen vekalet ücretinin davacı ve hissesini temlik eden ...ndan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davalılara verilmesine şeklinde hüküm kurulması gerekirken sadece davalı .. lehine takdir olunması doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.