KÜNYE
(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi 2013/2453 E., 2013/4300 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mart 2013
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 27.05.2010 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.07.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
_K A R A R_
Davacı, dava dışı ... Belediyesi ile yaptıkları 11.08.2009 tarihli sözleşme uyarınca 19.11.2009 ila 11.08.2010 tarihleri arasında şehirlerarası otobüs terminalinde bulunan alanların kiralama yetkisinin kendilerine verildiğini ileri sürerek, davalının bu alanda bulunan ATM makinesinin kaldırılması suretiyle elatmasının önlenmesini ve aylık 1125,00+KDV ecrimisilin tahsilini istemiştir.
Davacı, 24.03.2011 tarihli dilekçesi ile ecrimisil istemini 8119,00 TL olarak ıslah etmiştir.
Davalı, ATM makinesinin bulunduğu alanı daha önceki işletmeci ...’tan kiraladığını ve kira sözleşmesinin devam ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, ATM makinesinin kaldırılması suretiyle elatmanın önlenmesine ve 3500,00 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Karar, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalının temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve reddi gerekmiştir.
Yapılan yargılamalar sırasında teknik bilirkişiler tarafından dosyaya ibraz olunan ve hükme esas alınan 15.07.2011 tarihli gerekçeli raporda davacının çekişmeli yer nedeni ile 7833,00 TL ecrimisil talep edebileceği belirlenmiştir. Mahkemece, belirlenen bu bedel ecrimisil olarak hüküm altına alınması gerekirken, ıslah dilekçesi nazara alınmadan daha az bir miktara hükmolunması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi, E. 2013/2453, K. 2013/4300, 22 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama