Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2013/2604 K.2013/4211

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.06.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 10.07.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_K A R A R_

Dava, mera iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalılar davanın esastan reddini savunmuştur.

Mahkemece, tescilin dayanağı olan idari işlemler idari yargı yerinde iptal edilmeden genel mahkemede mülkiyet iddiasının dinlenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun “idari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırı” başlıklı 2. maddesinde idari dava türleri ve idari yargı yetkisi açıkça düzenlenmiştir. Bu düzenlemeye göre idari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için açılan iptal davaları, idari eylem ve işlemlerden dolayı açılan tam yargı davaları ve idari sözleşmelerden dolayı taraflar arasında çıkan anlaşmazlıklara ilişkin davalar olarak gösterilmiştir.

Yargı yetkisinin idari eylem ve işlemlerin hukuka uygunluğunun denetimi ile sınırlı olduğu belirtilmiş yürütme görevinin kanunlarda gösterilen şekil ve esaslara uygun olarak yerine getirilmesini kısıtlayarak, idari eylem ve işlem niteliğinde veya idarenin takdir yetkisini kaldıracak biçimde karar vereceğine ilişkin bir düzenleme getirilmemiştir.

Bu bağlamda, taşınmazların geometrik durumları ve hak sahiplerinin belirlenmesi için yapılan kadastro çalışmaları, bu çalışmalara göre sicillerin oluşturulması, sicildeki değişikliklerin kayda işlenmesi idarenin görevleri arasındadır. Ancak, idarenin bu görevlerini yerine getirirken taşınmazların geometrik durumlarının hatalı tespiti, hak sahiplerinin hatalı belirlenmesi ya da kayıtların yolsuz veya usulsüz oluştuğu iddiasının bulunması halinde, gerçek durumun tespiti ve düzeltilmesine ilişkin davalar adli yargıda görülerek çözümlenmesi gereken uyuşmazlıklardır.

Somut olayda dava, taşınmazın yolsuz tescil nedeniyle tapu kaydının iptali ile tescili istemine ilişkindir. Davacı, idare tarafından yapılan imar işleminin iptalini istememekte, imar sonucu oluşan parselin adına tescil edilmesi gerekirken Belediye adına tescil edilmesine karşı çıkmaktadır. Türk Medeni Kanununun 1024. maddesi gereğince davanın görülme yeri adli yargıdır. Bu nedenle davanın reddi doğru görülmemiştir.

Ancak, mahkemece, deliller toplanmış,mahallinde kaşif yapılmış ve öncesi mera olan çekişmeli taşınmazın bulunduğu bölgede 1987 yılında Valilikçe 2981 sayılı İmar Affı Kanununun değişik 10/c maddesince uygulama yapıldığı, bu uygulamada bölgenin yerleşim yeri olarak ayrıldığı, fiilen bazı parseller üzerinde konut inşa edilmiş bulunduğu,

ziraat bilirkişisince de parselin mera olarak kullanımının mümkün olmadığı saptandığına ve böylece 4342 sayılı Mera Kanununun 5334 sayılı kanunla değişik geçici 3. maddesinde yazılı iktisap koşullarının gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılmış olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru değil ise de hüküm sonucu esas bakımından usul ve kanuna uygun olduğundan HUMK’nın 438/son maddesi gereğince hükmün gerekçesinin değiştirilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.