Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2013/4991 K.2013/6808

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 06.10.2008 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.01.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Davacı, maliki olduğu 897 parsel sayılı taşınmazın genel yola bağlantısı olmadığını ileri sürerek davalıların maliki olduğu 894, 895, 896 ve 1171 parsel sayılı taşınmazlardan geçit hakkı kurulmasını talep etmiştir.

Davalı Saadettin Aydoğan, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., taşınmazına zarar verilmemesi ve uygun olması koşuluyla taşınmazından geçit hakkı kurulabileceğini belirtmiştir.

Diğer davalılar ise beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne davacıya ait 897 parsel sayılı taşınmaz lehine 896 parsel sayılı taşınmaz üzerinden uzman bilirkişi ... tarafından düzenlen 03.10.2012 havale tarihli rapor ve eki krokideki (C) ile işaretli bölümden geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, 896 parsel sayılı taşınmazın maliki davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile

bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “mutlak geçit ihtiyacı” veya “geçit yoksunluğu”, ikincisine de “nispi geçit ihtiyacı” ya da “geçit yetersizliği” denilmektedir.

Geçit davalarında uygulanacak kesintisizlik ilkesi gereğince lehine geçit hakkı kurulan taşınmazdan itibaren genel yola ulaşıncaya kadar geçit hakkı kurulması gerekir.

Davacının maliki olduğu 897 parsel sayılı taşınmaz yararına 896 parsel sayılı taşınmaz üzerinden (C) ile işaretli yerden geçit hakkı kurulmasına karar verilmiş ise de; dosya içerisindeki bilirkişi raporuna göre kurulan geçidin daha önce 895 ve 896 parsel sayılı taşınmazlar lehine kurulan geçitlere bağlanması ile yetinilmiş, genel yola ulaşım sağlayacak şekilde geçit kurulmadığı görülmüştür.

Bu durumda mahkemece geçit davalarında uygulanan kesintisizlik ilkesine uygun şekilde davacıya ait 897 parsel sayılı taşınmazdan kadastral yola kesintisiz ulaşmayı sağlayacak şekilde 896, 895 ve 1171 parsel sayılı taşınmazlardan geçit kurulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.