Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2013/5347 K.2013/6792

Davacı tarafından, davalı aleyhine 27.08.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında vakıf şerhinin silinmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.10.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... İdaresi vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, 149 ada 16 sayılı parselin tapu kaydındaki "vakıf ilişiği vardır" şeklindeki şerhin terkini istemiyle açılmıştır.

Davalı, vakıf şerhinin sahih esasa dayandığını, ancak taviz bedeli ödenmesi suretiyle kaldırılabileceğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı ... İdaresi vekili temyiz etmiştir.

1-Dava konusu taşınmazların kadastro tutanağı 30.04.1991 tarihinde kesinleşmiş, taşınmazlar tapuya tescil edilmiştir. Gerek kadastro tutanağında gerekse tapu kaydında vakıf şerhi bulunmadığı, şerhin 26.03.1997 tarihinde 490 yevmiye numarası ile tek taraflı bir işlemle konulduğu görülmektedir.

Türk Medeni Kanununun 1027. maddesi gereğince ilgililerin yazılı rızaları olmadıkça tapu sicilindeki yanlışlık ancak mahkeme kararı ile düzeltilebilir. Tek taraflı işlemle kayda işlenen şerhin terkini açıklanan nedenle doğrudur. Davalı ... Genel Müdürlüğünün iddiaları ise ancak tapu kayıtlarına vakıf şerhinin işlenmesi istemi ile açacağı bir davada dikkate alınabilir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 06.07.2011 tarihli 2011/14-396 esas ve 2011/463 karar sayılı kararı da bu yöndedir. Davalı ... İdaresi vekilinin sair temyiz itirazlarının bu nedenle reddi gerekmiştir.

2-Ancak, dava konusu 149 ada 16 sayılı parselde davacı ... oğlu ...'nin 1/2 payı bulunmaktadır. Diğer pay dava dışı kişiye aittir. Kısaca taşınmaz paylı mülkiyet rejimine tabidir.

Türk Medeni Kanununun 688. maddesinde paylı mülkiyet “birden çok kimsenin maddi olarak bölünmüş olmayan bir şeyin tamamına belli paylarla malik olmaları” şeklinde ifade edilmiştir. Paylı mülkiyette, mülkiyet hakkına sahip birden ziyade kişi olmasına rağmen eşya üzerinde tek bir mülkiyet hakkı mevcuttur. Eşya üzerindeki bu tek mülkiyet hakkı malikler arasında bir paylı

mülkiyet birliğini meydana getirir. Her paydaş mülkiyet hakkının belli bir payına sahip olur ve her paydaş diğerinden bağımsız ayrıca tasarrufi işlemlerde bulunabilir. Dolayısıyla somut olayda, bir paydaşın temsilen diğer paydaşların menfaatini koruması durumu söz konusu edilemez. Bundan dolayı da mahkemece sadece dava açan paydaşın payındaki vakıf şerhinin kaldırılmasıyla yetinilmesi gerekirken 149 ada 16 parsel sayılı taşınmazın tamamı üzerinden şerhin terkini yasaya aykırı ise de bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK'nun 438/VII. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.