Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2013/5667 K.2013/7502

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.06.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, cezai şartın tahsili olmaz ise rayiç bedelin tahsili istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; tapu iptali ve tescil isteminin konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, cezai şartın tahsili isteminin kabulüne dair verilen 17.01.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, davalı arsa maliki ... ve ... ile davalı yüklenici ... arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılan 2350 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki 5 numaralı bağımsız bölümü yükleniciden 13.07.2004 günlü satış vaadi sözleşmesiyle satın alıp bedelini ödediğini ileri sürerek taşınmazın adına tescili ile 6.300 TL cezai şartın tahsilini, mümkün olmadığı takdirde dava konusu bağımsız bölümün rayiç değerinin faiziyle davalılardan alınmasını istemiştir.

Davalı arsa maliki ... davada taraf sıfatı bulunmadığını, davalı yüklenici Başaran bağımsız bölümü davacıya 2004 yılında teslim ettiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, tapu iptali ve tescil istemi yönünden davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, cezai şartın tahsili isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı yüklenici ... vekili temyiz etmiştir.

Davacının dayandığı 12.07.2004 tarihli '' İnşaat Teslim Sözleşmesidir'' başlıklı belgede özetle, dava konusu bağımsız bölümün davacıya iki ay sonra teslim edileceği kararlaştırılmıştır. Davacı bağımsız bölümün kendisine teslim

edilmediğini ileri sürerek teslim tarihi olarak kararlaştırılan 13.09.2004 tarihinden dava tarihine kadar geçen süre için kira kaybı alacağının tahsilini istemiştir. Ancak davacı tanıkları ... çekişme konusu bağımsız bölümde davacının izni ve bilgisi ile 2004 yılından beri oturduklarını beyan etmişlerdir. Hal böyle olunca; mahkemece, teslim tarihi konusunda davacı ile davacı tanıklarının beyanları arasındaki çelişki giderilmeden teslimin taahhüt edildiği 13.9.2004 günü ile dava tarihi arasında geçen süre için hesaplanan cezai şartın davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru değildir.

Öte yandan, davalı, davacının 13.07.2004 tarihli satış vaadi sözleşmesinden kaynaklanan alacağı için kendisini ibra ettiğini savunarak buna ilişkin 20.10.2008 tarihli belgeyi de temyiz dilekçesi ekinde sunmuştur.

Bu durumda, mahkemece davalının temyiz dilekçesi ekinde sunduğu ibraname de değerlendirilmek suretiyle davacının kira kaybı alacağı bulunup bulunmadığı belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.