Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2013/6008 K.2013/7809

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 02.08.2007 gününde verilen dilekçe ile TMK'nın 724. maddesi uyarınca temliken tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.06.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, Türk Medeni Kanununun 724. maddesine dayalı tapu iptali tescil isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 724. maddesi hükmünden açıkça anlaşıldığı üzere, taşınmaz mülkiyetinin yapı sahibine verilebilmesi için öncelikli koşul iyiniyettir. Öngörülen iyiniyetin Türk Medeni Kanununun 3. Maddesinde hükme bağlanan sübjektif iyiniyet olduğunda da kuşku yoktur. Bu kural, malzeme sahibinin, elattığı taşınmazın başkasının mülkü olduğunu bilmemesini veya beklenen tüm dikkat ve özeni göstermesine karşılık bilebilecek durumda olmamasını ya da yapıyı yapmakta haklı bir sebebinin bulunmasını ifade eder.

Malzeme sahibinin tescil istemi ile açtığı davada iyiniyetin varlığı iddia ve savunmaya bakılmaksızın mahkemece re’sen araştırılmalıdır. Ne var ki, 14.02.1951 tarihli ve 17/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi olay ve karinelerden, durumun özelliklerine göre kendisinden beklenen dikkat ve özeni göstermemiş olduğu açık bulunan malzeme sahibinin temliken tescil talebinde bulunması mümkün değildir. Çünkü bu gibi durumlarda kötüniyet karşı tarafın ispatı gerekmeden belirlenmiş olur. Ayrıca iyiniyet inşaatın başladığı andan tamamlandığı ana kadar devam etmelidir.

Somut olayda; Manavgat, Karaöz Köyü 609 sayılı parselin kadastro tespitinin 04.09.1963'te yapıldığı, Manavgat Tapulama Mahkemesinin 07.01.1976 tarihli 1968/188 Esas, 1976/6 Karar sayılı ilamı ile Hazine adına tesciline karar verildiği, bu parselin ifrazından 771, 772 ve 773 sayılı parsellerin oluştuğu anlaşılmıştır. Dosya içerisindeki inşaat bilirkişisi tarafından düzenlenen 13.02.2008 tarihli rapora göre taşınmaz üzerindeki binanın 25–30 yıl önce yapılmaya başlandığı tespit edilmiştir. Görülüyor ki, davacı binasını davalı Hazine adına tapu kaydı oluşmadan önce yaptığını ispat edemediğinden ve çaplı taşınmazlarda iyiniyet iddiası dinlenmeyeceğinden davacının iyiniyetli kabul edilmesi mümkün değildir.

Açıklanan nedenlerle davacının temliken tescil isteminin sübjektif şart gerçekleşmediğinden reddi gerekirken yazılı nedenlerle kabulü doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.