Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2013/6915 K.2013/8695

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.12.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil olmazsa tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.11.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, 442 sayılı Köy Kanununa, 3367 sayılı Yasa ile eklenen 13. Ek maddesi uyarınca, ... Köyü Tüzel Kişiliğine tahsis edilen taşınmazın, köy ihtiyar heyeti tarafından hak sahiplerine satışına dayalı tapu iptali tescil, olmazsa arsanın rayiç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemizin 29.11.2009 tarihli 2010/10840-13076 sayılı bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiş ise de davacı vekilinin temyizi üzerine karar; Dairemizin 21.4.2011 tarihli ve 2011/4269-5311 sayılı ilamı ile “...taşınmazın rayiç değerinin tahsili talebinin içinde “çoğun içinde az da bulunur” kuralı gereği yaptığı ödemelerin iadesi isteminin de bulunduğunun kabulü gerekir. Mahkemece yapılması gereken iş, davacı tarafından davalıya yapılan ödemeler neyse tespit etmek ve bunun davalıdan tahsiline karar vermek olmalıdır” gerekçesi ile bozulmuştur.

Bozmadan sonra yapılan yargılama sonunda davaya konu taşınmazın rayiç bedelinin davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacı yararına Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12. maddesinde öngörülen şartlar gerçekleşmiş değildir. Bu nedenle davacı mülkiyet nakli isteminde bulunamaz ise de ikinci kademedeki taşınmazın rayiç değerinin tahsili talebinin içinde “çoğun içinde az da vardır” kuralı gereğince yaptığı ödemelerin iadesi isteminin de bulunduğunun kabulü gerektiği daha evvelki dairemize ait 29.11.2009 ve 21.04.2011 tarihli bozma ilamlarında vurgulanmıştır.

Gerçekten, geçersiz olan tahsis işlemi sebebiyle davacının yaptığı ödemeler, davalı bakımından sebepsiz zenginleşme oluşturur. Köy Hizmetleri ... İl Müdürülüğünün 9.6.2004 tarihli yazısı ekinde bildirilen köy yerleşim planı içindeki arsaların satış bedeline ilişkin listede davaya konu 161 ada 9 parsel sayılı taşınmazın değerinin 2.470.820 ETL (2470,82TL) olarak belirlendiği anlaşılmaktadır. “... İli ... İlçesi ...

Köyü Muhtarlığı Köy Yerleşim Alanı Satış Senedi” başlıklı ve yalnızca muhtar imzası taşıyan belgede davaya konu taşınmazın davacı adına tahsis ve satışının yapıldığı ve paranın tamamının ödendiği belirtilmekle davacının taşınmaz bedelinin tamamını ödediği kabul edilmelidir.

Buna göre mahkemece yapılması gereken iş, davacı dava tarihinden evvel davalıyı temerrüde düşürmediğinden davacının ödediği 2470,82TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar vermek olmalıdır. Açıklanan nedenlerle taşınmazın bilirkişice saptanan rayiç değerinin davalıdan tahsiline ilişkin hüküm tesisi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.