Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2013/7527 K.2013/9766

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 05.01.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulü ile ortaklığın satış suretiyle giderilmesine dair verilen 16.01.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı ..., dava konusu 102 ada 6 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki evleri kendisi ve oğlu adına yaptırdığını ve satışa dahil edilmemesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ..., taşınmaz üzerinde bulunan evlerden birinin kaymakamlık tarafından yiğeni ... için yapıldığını, diğer evin ise annesi ile birlikte davalı ... tarafından yaptırıldığını savunmuştur.

Davalı ..., ... ve ... aynen taksim suretiyle ortaklığın giderilmesini istemiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Davalı ..., mahkemece verilen süreye rağmen taşınmaz üzerindeki bir kısım muhdesatın aidiyetinin tespiti için dava açmamıştır.

Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

1) Yapılan yargılama, toplanan deliller ve dosya içeriği ile özellikle hükmü temyiz eden davalı ...'ın, muhdesatın bedeline ilişkin olarak sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre ayrıca talepte bulunabileceğinin anlaşılmasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2) Ortaklığın giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalar olup sonuçta kazanan ve kaybeden taraftan söz edilemeyeceğinden yargılama giderleri ve bu kapsamda satış bedeli üzerinden alınacak harcın kimlerden ne oranda alınacağının hüküm sonucunda gösterilmesi gerekir. Ayrıca 492 Sayılı Harçlar Yasasının Genel Tebliğinin 1 sayılı tarifesine göre, karar tarihi itibariyle taşınmazların satış bedeli üzerinden (binde 11,38) harç alınması gerekeceği göz önünde tutulmaksızın, yazılı şekilde (binde 9,9) oranında harca hükmedilmiş olması doğru görülmemiş ise de, bu hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.